DE VERHALEN EN ERVARINGEN VAN:

KARIN EN GERARD DE MAN

Hebben jullie wel eens kippenvel gehad bij een temperatuur van 37gr.? Vandaag is het weer gelukt tijdens ons bezoek aan het Inam Center in Langrug. Het was alweer 2 jaar geleden dat we het schooltje bezochten. Dit keer werden we begeleid door Arie van den Berg en zijn vrouw Cynthia, van de Stichting Langrug Childhood Development.

En wederom werden we geraakt door het werk dat de mensen van de stichting verrichten. Het schooltje zag er nog beter uit dan 2 jaar geleden. Wat een leuk welkom, de twee klasjes zaten vol met kindjes die bezig waren aan een tekening. Zoals we al eerder hadden gedaan deelden we loombandjes uit, gemaakt door schoolkinderen in Nederland. Telkens weer een groot success! Vooraf hadden we samen met Arie en Cynthia van den Berg fruit gekocht. Zij doen dit twee maal per week, de ene keer fruit, de volgende keer groenten. Zo mooi te zien hoe je op kleine schaal en met korte lijnen zoveel kunt bewerkstelligen. Niet te groot denken, de lat niet te hoog leggen, dan ontstaan er hier in dit prachtige land nog mooiere initiatieven. De stichting heeft geen groot bestuur, een klein groepje mensen zet zich met hart en ziel in voor dit prachtige project. Voor vertrek was ons door lieve vrienden geld toegestopt, ik kan ze vertellen dat dit zal worden gebruikt voor herstelwerkzaamheden aan de toiletten en een overkapping tegen de zinderende warmte, zodat de kindjes heerlijk buiten kunnen spelen en het bij regen niet zo’n vieze boel wordt.

Zo hebben we vandaag wederom kunnen ervaren dat het geld dat wordt verzameld tijdens charity evenementen en wordt gedoneerd door lieve sponsoren zeer goed en verstandig wordt besteed.

 Lieve allemaal, baie dankie voor jullie prachtige werk. Als we allemaal op deze manier ons steentje zouden bijdragen zou de wereld er heel anders uitzien!!

 Vanuit Zuid Afrika een lieve groet van Gerard en Karin de Man,

Franschhoek, maart 2017

EVELINE SPRUYT

Mijn man, onze dochter van 2 en ik zijn in 2015 verhuisd vanuit Amsterdam naar Zuid-Afrika om een nieuw avontuur aan te gaan en in Franschhoek leerde ik Caroline Verburg kennen en zij vertelde mij over de creche in Langrug en haar betrokkenheid daarbij. Ik  was direct geïnteresseerd en ben een paar keer met haar meegegaan. We zijn hier tenslotte niet alleen om een bedrijfje op te starten maar ook omdat we iets goeds willen doen voor de lokale community. Vanaf het eerste bezoek aan het Inam Educare Centre was ik gelijk diep onder de indruk en bezoek ik de creche op regelmatige basis. 

In het begin voelde ik me een beetje een indringer, omdat je elkaars taal niet spreekt is het lastig om al snel een band op te bouwen en dus focuste ik me voornamelijk op de kinderen en de band wordt stapje bij stapje steeds beter.  Ik neem van alles mee zals fruit, een gezonde snack, speelgoed zoals bijv. belleblaasjes, soep, knutselmaterialen, zeep, tissues etc. 

Samen met de leidsters spelen en lezen we met de kinderen en doen lichamelijke oefeningen en simpele Engelse taaloefeningen. Daarnaast proberen we op het gebied van hygiëne wat bij te brengen, zoals handjes wassen voor het eten en na toiletbezoek. 

De taal maakt het wel lastig, de kindjes spreken allemaal Xhosa, Zuid-Afrikaanse clan taal, waardoor ik vooral met handen en voeten met ze communiceer en dat is niet altijd even gemakkelijk, vooral niet om de orde te bewaken:-) Als ik voorlees doe ik dit in het Engels, soms vertaalt een creche leidster het in Xhosa voor de kinderen, maar vaak ook niet en ik probeer dan zoveel mogelijk uit te beelden en de kinderen vinden het wel interessant en leren zo spelenderwijs ook wat meer Engelse woordjes. Soms proberen we een donatie op te zetten, zoals bijv. bij de play school van mijn dochter, daar heb ik 2 volle boxen met kinderkleding op kunnen halen en kunnen doneren aan de creche. En zo ben ik bezig met nog wat initiatieven links en rechts. 

De creche leidster volgt een cursus op het gebied van onderwijs en je ziet dat er steeds meer orde en regelmaat komt. Er is nu een dagprogramma, waardoor de kindjes niet snel verveeld raken en er wordt per week een ander thema behandeld. 

Het blijft bijzonder om te zien hoe vrolijk de kinderen zijn terwijl ze toch echt onder lastige omstandigheden moeten overleven. Een van de ouders werkt hopelijk, maar verdient niet veel. De andere ouder is helaas of aan de alcohol of merkwaardige drugs. Schrijnend om te zien. Ik vind het supergoed dat de vele kindjes in ieder geval een kans wordt geboden op onderwijs dat is ontzettend belangrijk en je ziet dat ze zich ook echt verder ontwikkelen en zelfs hun ouders wat kunnen bijbrengen.  Het is ook echt van belang dat de ouders zelf inzien dat educatie een must is voor hun kind/kinderen, en de creche is een mooie opstap om daarna verder te gaan met vervolg onderwijs. 

Na een bezoek aan de creche moet ik vaak toch even bijkomen. Het geeft me soms een machteloos gevoel, maar iedere lach en ieder klein verschil geeft wel dat stukje waarom het toch fijn en mooi is om te doen.

Franschhoek, oktober 2016

 


FAMILIE MEIER

“ Contrast Dag”

Onze lieve moeder woont inmiddels alweer 15 jaar nabij Kaapstad in Somerset West in het mooie en inspirerende Zuid Afrika. Een plek op onze aardbol die werkelijk in alle opzichten schitterend alsmede tegenstrijdig is te noemen, maar waar wij toch altijd zeer graag en regelmatig heen gaan..
Er is werkelijk niets aan gelogen als men refereert naar de “Rainbow Nation” of naar “A Whole World in One Country” en dat realiseerde ik mij nog maar eens al te goed, als op mijn contrast dag” begin dit jaar;
Door oeroude gebergtes en mooie vergezichten rijden we naar Franschhoek in het welbekende wijngebied, waar de Franse Hugenoten destijds wat wijnrankjes in de grond hebben gestoken. Dit levert altijd weer mooie panorama foto’s op en de mogelijkheid om nog even snel een wijnproeverij te doen!
We rijden vervolgens naar een grote  supermarkt waar wij inkopen gaan doen voor ons bezoek. Caroline had namelijk gevraagd of wij nog wat boodschappen konden meenemen voor haar ‘Langrug Children'. We mochten die middag namelijk het Inam Education Centre bezoeken middenin de Township van Franschhoek. Een school project dat o.a. onder begeleiding van Caroline door de ‘ Langrug Childhood Development Trust’ is opgezet.

Ik liep in de supermarkt direct naar het snoepgoed en andere lekkernijen. “Nee” zei mijn moeder, ze willen echt liever alleen goederen om in hun eerste levensbehoefte te kunnen voorzien. Met de achterbak vol geladen met zakken Milliepap, Meel, Rijst, Groenten, Fruit, Wasmiddel en Tandpasta reden wij Langrug in. Na een paar bochten stond daar opeens tussen de honderden krotten een schitterend schoolgebouwtje. We werden zeer liefdevol ontvangen .....en ik zag een glinsterende blik in de ogen van de dienstdoende kookjuf terwijl  we alle etenswaren naar binnen tilden.
In de twee klaslokalen werd les gegeven, maar toen wij als grote reusachtige Nederlanders naar binnen liepen, werd de rust toch enigszins verstoord.
Met liedjes werden wij begroet en de gezichtjes van die jonge kleine leerlingen waren allemaal een portret op zich. Plots bekroop mij een naar gevoel. Ik vond het eigenlijk helemaal niet gepast om nu foto’s te gaan maken na de beleefde luxe eerder deze dag, dat stond opeens in schril contrast met waar ik mij nu bevond en ik wilde geen misbruik maken van hun armoedige leefomgeving.
Maar al snel concludeerde ik: deze school geeft hun wel hoop en kansen op een betere toekomst.
Dat mag ik zeker vastleggen ..... dat moet ik vastleggen !
Ik deed mijn camera aan en zette de “Contrast” instellingen op de juiste waarde en nam een foto van de leerlingen en liet ze direct het resultaat zien. Er ging een gelach, gejuich en gespring op. Het leek wel alsof ze zichzelf nog nooit op die manier gezien hadden. Het waren werkelijk de beste foto’s die ik die dag heb genomen !

Wij wensen de stichting het allerbeste met het beheer en de toekomstige ontwikkelingen van het INAM Education Centre in Langrug. Het was waardevol om zelf gezien te hebben dat dit een waardevolle investering is.

“Education is the most powerful weapon which you can use to change the world”.                                 

Remco Meijer - Sandra Meijer- Ems Meijer-Quant- Willemien Meijer